Farshooshtar:
سلام جالب بيد!.. پس منم پا به پاي همين شكلك ک ((=

حميد:
سلام... نمي دوني از خوندن وبلاگن چه حالي به من دست داد. رفتم توي دنيايي كخ مدتها بود گمش كرده بودم... دوست دارم با هم بيشتر آشنا شويم... به من ايميل مي زني؟

مجتبی:
آقا من اعتراض دارم... کجا اون طفلک ما رو هم بیرون کرد... تازه من و ارسلان توجیه اش کردیم که آتیش که روشن کرده بودی برای این بود که اتودت که خراب شده بود رو یه جاییش رو ذوب کنی و درستش کنی... اون هم همچین با قیافه متفکر همیشگیش در حالی که اصل حرف ما رو قبول کرده بود یه کم فکر کرد و گفت ولی این اتود که فلزیه نه پلاستیکی...:)) ما هم گفتیم خوب اون نفهمیده که پلاستیکی نیست اتودش... خلاصه این جوری بود که قبول کرد دوباره راهت بده سر کلاس :)

دچار:
این نسخه‌ایه كه كاوه یكی دو هفته پیش، موقعی كه داشتیم یاد خاطرات دبیرستان می‌كردیم، برای من تعریف كرد. چقدر از این قضیه روایت هست!

حسین:
ببینم، اون دبیر مورد نظر ابراهیمی نبود؟

دچار:
چرا حسين. خودشه!

حسین:
آخه کی میتونست باشه غیر از اون. اون دبیرستان ما هم مجمع دیوانگان بود ها. مثلا سلیمانی رو با ابراهیمی و جفتشون رو با بیات مقایسه کنید. هر کدوم یه جوری بودند. ولی با حال بودند. فکر کنم این ها رو بچه ها دیوانه کرده بودند.

Arman:
آدم جالبی هستی. بخصوص در مورد لپ تاپ و موس!!!

:
خوشحالم که بالاخره یکی بازیت داد وگرنه یه کاری دست خودت می دادی! (می دادی؟)

علی سیاه سابق:
خوب البت در این که آب و نوشابه فرق داره هنوز شک هست ... اما در مورد سکه نمی گی با ذوب کردن سکه چه بلایی سر اقتصاد در میاری عامل گرانی اجنبی :دی عید قربان مبارک

mardetanha:
اقا من احساس می کنم زمین و زمان می خواد ما با هم دوست بشیم ؟ تو چی فکر می کنی

یه ادم:
مسخره